CSO

CSO'nun salonu bir kez daha yenilenmiş.
Ben mi yanlış hatırlıyorum yoksa bu salon sürekli bir yenilenmeye mi giriyor?
Artık birileri, mesela Kültür Bakanlığı, CSO'ya doğru düzgün bir salon yapsa da orkestra iki sezon yerinde konser verip sonrasında göçebe orkestraya dönmese. Yıllar öncesinde bir CSO'ya yeni salon projesi başlamıştı ama ortada hala bir bina yok. Tabi bu geçen zamanda ne AVM'ler yapıldı Ankara'ya. Geçen TRT'de CSO'yla ilgili bir belgeselin sonuna yetiştim. Orkestranın müdürü dünyadaki önemli orkestralardan ve onlarla eşleştirilen salonlardan bahsetti. Bunun öneminden falan. Çok doğru. Ama sanıyorum bu binaya uzun yıllar kavuşamayacak CSO ve Ankara. Bu tadilatı bile devlet karşılamamış Doğuş Grubu karşılamış. Öte yandan yenileme mevzu bazen daha kötü olabiliyor. Son yıllarda pek gitmedim CSO'ya ama bence en iyi zamanı benim lise dönemimdi sanki. Sonra bir yenilendi, akustik daha kötü oldu, salon sesi yutuyodu bence. Di mi abla?
Türkiye'de sanatçı olmak da zor yahu. Sürekli bir dışarıya öykünme durumu oluyor. Onların salonları, onların imkanları, onların maaşları, onların kültür politikaları vs. Bazen konserde orkestra üyelerinin donuk ifadelerinden üstüme sıkıntı gelirdi. Heyecan yoksunluğu var derdim kendi kendime ama bir yandan da hak vermek lazım sanıyorum. Öte yandan orkestranın eski başkemancısı Oktay Dalaysel-ki lisede kendisinden keman dersi alırdım- her zaman heyecanlı olurdu ve bunu yansıtırdı. Demek ki bazı şeyler de kişilerde bitiyor.
İlgilenenlere sezon 10 Ekim'de İdil Biret'le açılıyormuş. Rachmaninov 2 nolu piyano konçertosunu çalacakmış. Gitsem mi ki? Gelen var mı? Etrafımda bu müzikten anlayan da kimse kalmadı resmen! Anlamayanla gitmek güzel olmuyor. Sürekli bir 'sıkıldı mı acaba? Ay bu eser çok mu ağır geldi? Hadi solist falan iyiydi ama şimdi bu senfoni! Saat de gece 9u geçmiş, oo uykusu gelmiştir' şeklindeki düşünceleri beraberinde getiriyor zira.
Şimdi Facebook grubundan okudum. Bilet kalmamış tabiki :( Eskiden gider ayakta izlerdik ama artık yaşlandım.